<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت اخلاقی</JournalTitle>
                <Issn>2008-7160</Issn>
                <Volume>9</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2019</Year>
                    <Month>02</Month>
                    <Day>16</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>کارگزاران و حوزه‌های اخلاق در سیاست</VernacularTitle>
            <FirstPage>73</FirstPage>
            <LastPage>89</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">243</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>سیدمحمدعلی</FirstName>
            <LastName>تقوی</LastName>
            <Affiliation>دانشیار - گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                <Author>
            <FirstName>ماجده</FirstName>
            <LastName>حائری</LastName>
            <Affiliation>کارشناس ارشد</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2018</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>11</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">آدمیان همواره بر سر چندراهی انتخاب قرار دارند و آنها همواره ناگزیر از سنجش گزینه های مختلف اند. ارزشگذاری یا اخلاق ابزار این کار است. سیاست به عنوان یکی از عرصه های زندگی آدمی، از این قاعده مستثنا نیست. تهی کردن سیاست از اخلاق، کاری ناممکن و عبث است. تنها می توان این گونه بحث کرد که کدام نگرش اخلاقی، می تواند و باید بر حوزه عمومی حاکم باشد؟ اخلاق در چه حوزه هایی از سیاست و به چه صورتی باید رعایت شود. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی بخش هایی از سیاست می پردازد که نیازمند قواعد اخلاقی است. این بخش ها عبارتند از: تشکیل جامعه‌ی سیاسی و دولت، توجیه رابطه اطاعت میان فرمانروا و فرمانبردار (نظریه مشروعیت)، محدوده اعمال آمریت، چگونگی اعمال آمریت، و روابط جمعی شهروندان. اما دامنه‌ی دخالت اخلاق در سیاست را بر حسب کارگزار یا فاعل اخلاقی، می توان تقسیم بندی کرد؛ اخلاق شهریاری و اخلاق شهروندی. این دو مجموعه،  شامل همان چیزی است که گاهی با نام فضیلت سیاسی، یا فضیلت مدنی از آن یاد می شود.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اخلاق</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">سیاست</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اخلاق شهروندی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اخلاق شهریاری</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فضیلت سیاسی</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://marefateakhlagi.nashriyat.ir/sites/marefateakhlagi.nashriyat.ir/files/article-files/5_11.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
