بررسي تطبيقي عناصر برنامه درسي تربيت اخلاقي از ديدگاه شهيد مطهري و روسو

سال هفتم، شماره اول، پياپي 19، بهار وتابستان 1395

حسن نجفي / دانشجوي دکتري مطالعات برنامه درسي دانشگاه علامه طباطبائي                   hnajafih@yahoo.com

حسن ملکي / استاد گروه مطالعات برنامه درسي دانشگاه علامه طباطبائي

دريافت: 25/02/1395 ـ پذيرش: 22/08/1395

چکيده

اين پژوهش، با هدف بررسي تطبيقي عناصر برنامه درسي تربيت اخلاقي (اهداف، محتوا، روش هاي ياددهي – يادگيري و ارزشيابي) از ديدگاه شهيد مطهري و روسو تدوين يافته است. روش پژوهش، تحليلي – اسنادي بوده و به  منظور گردآوري داده هاي لازم براي دستيابي به اهداف پژوهش، منابع و متون موجود و مرتبط با موضوع پژوهش، با استفاده از فرم هاي فيش برداري از منابع جمع آوري و با شيوه کيفي مورد تحليل قرار گرفته است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه در برخي از «اهداف تربيتي»، بين دو ديدگاه، هماهنگي، و در برخي موارد، اختلاف قطعي وجود دارد. در عنصر «محتوا»، شهيد مطهري بهترين محتوا را محتواي قرآني توصيه مي کند، اما روسو بهترين محتوا را طبيعت و تجربه قلمداد مي کند. در «روش هاي ياددهي – يادگيري» نيز موارد تشابهي دارند؛ اگر چه گاهي در تفسير يك روش، برداشت ها مختلف مي شود. ديدگاه تربيتي شهيد مطهري در عنصر ارزشيابي شامل روش هاي خودارزيابي، و ارزيابي مبتني بر عمل مي باشد و در برنامه درسي روسو،  مشاهده، روش  ارزشيابي به شمار مي آيد.

کليدواژه ها: تربيت اخلاقي، برنامه درسي، عناصر چهارگانه، شهيد مطهري، روسو.