نقد و اصول حاكم بر آن، در سيرة علمي علامه طباطبائي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال هشتم، شماره اول، پياپي 21، بهار و تابستان 1396

سيدضياءالدين عليانسب / استاديار گروه معارف اسلامي، دانشگاه علوم پزشکي تبريز، تبريز، ايران    olyanasabz@mail.tbzmed.ac.ir

فاطمه شاه‌محمدي / كارشناسي ارشد فقه و اصول، مؤسسه آموزش عالي حوزوي الزهرا عليها السلام تبريز، ايران   research491os@yahoo.com

دريافت: 12/05/1396ـ پذيرش: 12/10/1396

چکيده

نقد، داوري و تشخيص قوت و ضعف اثر، نشان دادن کاستي‌ها و نمودن راه‌هاي تازه و حفاظت از سلامت و حريم دانش است. در هر عصري افرادي هستند که به عرضة آثار نازل، سست و بي‌پايه اقدام مي‌کنند. ازاين‌رو، لازم است ناقدان با التزام به اخلاقيات و اصولي خاص، اقدام به نقد آثار نموده و مدافع و حافظ سلامت علمي جامعه باشند. علامه طباطبائي نيز محقق و عالمي فرهيخته و ناقدي متخصص بودند که سره را از ناسره تشخيص مي‌دادند. اين مقاله تلاش دارد ضمن تحليل معناي نقد و بيان مهم‌ترين اصول اخلاق نقد، مصاديقي از رعايت اخلاق نقد در سيرة علمي علامه طباطبائي بررسي كند. بررسي سيره علمي ايشان از خلال منابع مکتوب و به روش کتابخانه‌اي، حاكي از اين است که علامه طباطبائي مهم‌ترين اصول حاکم بر نقد مانند داشتن انگيزة الهي و معنوي، آزادانديشي و پرهيز از تعصب، نقدپذيري و انصاف علمي، پشتکار و خستگي‌ناپذيري، داشتن تخصص نقد، برهاني و مستدل‌نويسي، جسارت علمي، حفظ حرمت‌ها و عدم هتاکي در نقد را رعايت کرده است.

کليدواژه‌ها: علامه طباطبائي، اخلاق، نقد، اخلاق نقد، آزادانديشي.