جايگاه «نسيان خدا» در مجموعه علل و نتايج «نسيان خويشتن»

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال دهم، شماره اول، پياپي 25، بهار و تابستان 1398

فاطمه قدرتي / استاديار الهيات دانشگاه ياسوج     f.ghodrati@yu.ac.ir
دريافت: 20/08/1397 - پذيرش: 31/01/1398

چکيده
«بحران هويت» يا همان «نسيان خود» و بحران «ازخودبيگانگي»، مشکلي است که همواره گريبان‌گير بشر بوده است. اين پژوهش، با مراجعه به مضامين قرآني و روايي و استناد به آراي آيت‌الله جوادي آملي، ابتدا مفهوم روشني از بحران روحي «خودفراموشي» ارائه داده و در گام بعد،‌ جايگاه «خدافراموشي» و دين‌گريزي را در سلسله‌علل و سلسله‌نتايج «خودفراموشي» تبيين کرده است. يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از اين است كه خودفراموشي نه به ‌معناي از دست دادن فطرت توحيدي، بلکه به ‌معناي عطف توجه به صورت مادي و غفلت از صورت نوعيه انسان و روح انساني است. اما در رابطه با جايگاه نسيان خدا، با توجه به اينکه طبق آيات قرآن کريم، اعتقاد به توحيد مقوّم صورت نوعيه انسان است، نسيان خدا منجر به نسيان خويشتن خواهد شد. از سوي ديگر، با نظر به آيات قرآن کريم مبني بر اينکه مبدأ و معاد يکي است و انسان مظهر تام و جميع اسماي الهي است، نسيان خويشتن نيز نهايتاً منجر به نسيان خدا خواهد شد. ازاين‌رو، «خدافراموشي» در سلسله‌علل و سلسله‌نتايج «خودفراموشي» قابل تحليل و بررسي است.
كليدواژه‌ها: خودفراموشي، خدافراموشي، آيات قرآن کريم، نسيان، نسيان خويشتن.