مباني انسان‌شناختي و اهداف تربيت اخلاقي از ديدگاه علامه طباطبائي در تفسير الميزان

سال يازدهم، شماره دوم، پياپي 28، پاييز و زمستان 1399

* طه اميررستمي بناب / کارشناس ارشد تربيت اخلاقي، مؤسسة آموزش عالي اخلاق و تربيت    taharostami110@gmail.com
سيدمحمدرضا موسوي‌نسب / استاديار گروه علوم تربيتي، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    smrmn1346@gmail.com
دريافت: 17/02/1399 ـ پذيرش: 10/07/1399

چکيده
اين پژوهش، با هدف بررسي مباني انسان‌شناختي و اهداف تربيت اخلاقي، از ديدگاه علامه طباطبائي با تأکيد بر تفسير الميزان و با روش توصيفي ـ تحليلي انجام شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد که علامه طباطبائي ضمن اشاره به دو ساحت جسماني و روحاني، «روح» را مبدأ حيات انسان مي‌داند. مفطور بودن به فطرت الهي، عقل، کمال‌جويي و حد يقف نداشتن آن، تفاوت در قابليت‌هاي فردي، اجتماع‌گرايي، اختيار و اراده، سعادت و رجوع الي‌الله و غيره، از جمله مباني انسان‌شناسي هستند که در ديدگاه علامه مورد توجه قرار گرفته است. علامه طباطبائي، هدف غايي تربيت اخلاقي را رسيدن به مقام قرب الهي دانسته و درک وابستگي تام انسان به خداوند و مرآتيت (حيثيت آينه بودن) ماسوي‌ الله، مقدمه قرار دادن دنيا براي آخرت، تبعيت از حق در گفتار و رفتار، دوري از صفات رذيله، تشخيص جايگاه خود در همة امور، تسخير محيط و استفاده از امکانات مادي، تصديق عملي يوم‌الدين و عدم وثوق به عمل خود را نيز به عنوان اهداف مياني و مقدمات نيل به قرب الهي معرفي کرده است.
کليدواژه‌ها: تربيت اخلاقي، مباني انسان‌شناسي، اهداف، علامه طباطبائي، الميزان.
 

سال انتشار: 
1399
شماره مجله: 
28
شماره صفحه: 
35