معرفت اخلاقی

نظریه قرب الهی به مثابه یک خوانش مکتبی از بخش اخلاقی-ارزش شناختی در مجموعه آموزه های دین اسلام، دارای ابعاد متعدد فرا اخلاقی، هنجاری میباشد. مقایسه تطبیقی محتوای هنجاری این نظریه، با نظریههایی که به موازات آن در عرصه علم اخلاق مطرح است، میتواند به درک جامع و عمیق از حد وسطهای منطوی در هنجاریهای دین اسلام کمک شایانی بنماید. یکی از نظریههای هنجاری مطرح که بر پایه نظریه وظیفه گرایی میباشد، نظریه دیوید راس است. نگاه وظیفه مدارانه در هنجارهای موجود در این نظریه، با تاکید دین مبین اسلام بر مفهوم بندگی، اهمیت این مقایسه تطبیقی را نشانگر است. در این تحقیق، با روش توصیفی-تحلیلی و توسط بازخوانی هر دو نظریه به مقایسه آنها پرداخته شده است. نقاط اشتراکی که این دو در شیوه استنتاج اصول هنجاری از نظریه ارزش و هنجارهای فرعی از این اصول دارند، عبارت است از تاکید هر دوی آنها بر شهودات اخلاقی مشترک بین انسانها و انکار وجود اولویت بین هنجارها فارغ از توجه به شرائط و بررسی موقعیت وظیفه. در مقابل، نقاط اختلاف آن ها در تلقی مفهومی و قیود معنایی از «وظیفه» و پذیرش تکثر گرایی توسط راس و تاکید نظریه قرب الهی بر وحدت گرایی است.