استهزا یکی از رفتارهای زننده و ناپسند در زندگی اجتماعی به شمار می آید. همچنین این عمل در اخلاق اسلامی به شدت محکوم است. در جای جای قرآن کریم نیز تمسخر یکی از موانع و مشکلات جدی انبیا در مسیر هدایت دانسته شده است. این مقاله در پی یافتن انگیزه ها و عوامل بروز رفتارهای استهزاگونه در جامعه با توجه به دیدگاه آیت الله مصباح یزدی است. این نوشته به روش توصیفی ـ تحلیلی با گردآوری کتابخانه ای اطلاعات سامان یافته است. براساس دیدگاه و طرح کلی ایشان درباره انگیزه های نفس، عوامل پیدایش استهزا را می توان به دو دسته اصلی و فرعی تقسیم کرد. انگیزه های فرعی ترکیبی از انگیزه های اصلی بوده و بازگشت آنها نیز به حب ذات است. انگیزه های اصلی شامل حب بقا، حب کمال و لذت جویی است. کمال جویی خود به دو بخش قدرت طلبی و علم دوستی تقسیم می شود. خودکم بینی، خودبرتربینی و حسادت نیز از مصادیق انگیزه های فرعی است. به طور کلی تمام این انگیزه ها مبتنی بر هرم سه بعدی نفس بوده، نوع شناخت و هوای نفس عامل انحراف کشش های فطری خواهد بود.
جمالی، محسن، حسینی قلعه بهمن، سیداکبر. (1402) انگیزههای استهزا در اخلاق اسلامی با تأکید بر دیدگاه آیتالله مصباح یزدی*. دو فصلنامه معرفت اخلاقی، 14(1)، 59-76
محسن جمالی؛ سیداکبر حسینی قلعه بهمن."انگیزههای استهزا در اخلاق اسلامی با تأکید بر دیدگاه آیتالله مصباح یزدی*". دو فصلنامه معرفت اخلاقی، 14، 1، 1402، 59-76
جمالی، محسن، حسینی قلعه بهمن، سیداکبر.(1402) 'انگیزههای استهزا در اخلاق اسلامی با تأکید بر دیدگاه آیتالله مصباح یزدی*'، دو فصلنامه معرفت اخلاقی، 14(1), pp. 59-76